12 Απρ 2017



KAΡΚΙΝΙΚΟΙ ΔΕΙΚΤΕΣ

Οι καρκινικοί δείκτες είναι ουσίες που μπορεί να ανιχνευθούν και να μετρηθούν σε διάφορα βιολογικά υγρά (αίμα, ούρα, πλευριτικό υγρό, ασκητικό υγρό, εγκεφαλονωτιαίο υγρό).

Κατ' επέκταση, καρκινικοί δείκτες μπορεί να είναι ογκογονίδια ή προϊόντα τους που μπορεί να προσδιορισθούν με ανοσοϊστοχημικές και μοριακές τεχνικές.

Έτσι καρκινικοί δείκτες μπορεί να είναι αντιγόνα του όγκου, ένζυμα, διάφορες πρωτεϊνες, μεταβολίτες, ογκογονίδια και προϊόντα ογκογονιδίων.

Τα καρκινικά αντιγόνα που μπορεί να χρησιμεύουν σαν καρκινικοί δείκτες διακρίνονται σε τρεις τάξεις :

Ταξη Ι: απολύτως ειδικά αντιγόνα του συγκεκριμένου μοναδικού κακοήθους νεοπλάσματος που δεν ανευρίσκονται σε άλλα αντίστοιχα νεοπλάσματα ούτε στους φυσιολογικούς ιστούς.
(π.χ. ιδιότυπος ανοσοσφαιρινών στα Β-λεμφώματα)

Ταξη ΙΙ: ανευρίσκονται σε ορισμένους τύπους νεοπλασμάτων όχι όμως στους φυσιολογικούς ιστούς. Είναι σχεδόν ειδικά των κακοήθων νόσων
(π.χ. αντιγόνα του ιού της ηπατίτιδας Β στον ηπατοκύτταρο καρκίνο).

Τάξη ΙΙΙ: περιλαμβάνει τη μέγιστη πλειοψηφία των μέχρι τώρα γνωστών αντιγόνων που δεν είναι ειδικά των όγκων (non-tumor specific) αλλά σχετίζονται με αυτούς (tumor-associated) όπως επίσης με τους αντίστοιχους φυσιολογικούς ιστούς και όργανα (organ or tissue specific).

Τα αντιγόνα της τάξης ΙΙΙ ταξινομούνται παραπέρα σε :
α. Ογκο-εμβρυϊκά αντιγόνα
(καρκινο-εμβρυϊκό αντιγόνο CEA, άλφα-φετοπρωτεϊνη AFR)
β. Έκτοπες ορμόνες
(αντιδιουρητική, παραθορμόνη, καλσιτονίνη)
γ. Πλακουντιακές πρωτεϊνες
(πλακουντιακή αλκαλική φωσφατάση PLAR, β-χοριακή γοναδοτροπίνη β-HCG, ανθρώπινο πλακουντιακό λακτογόνο)
δ. Ένζυμα
(προστατική οξίνη φωσφατάση PAP, γαλακτική δεϋδρογονάση LDH, ειδική ενόλαση του νευρώνα NSE)
ε. Πρωτεϊνη όρου
(ανοσοσφαιρίνες)
στ. Διάφορα
(πολυαμίνες, φερριτίνη, υδροξυ-προλίνη, κατεχολαμίνες)

Οι καρκινικοί δείκτες θα πρέπει να πληρούν κάποια κριτήρια όπως τα πιο κάτω:
•Η συγκέντρωσή του να είναι ανάλογη του φορτίου ή να σχετίζεται με τη συμπεριφορά της νόσου
•Να έχει μικρό χρόνο ημίσειας ζωής
•Να αυξομειώνεται ανάλογα με την πορεία της νόσου
•Να διατίθεται μια απλή και φθηνή μέθοδος μέτρησης, με επαναληψιμότητα
•Να παράγεται ειδικά από νεοπλασματικό ιστό
•Να βρίσκεται σε μεγάλες συγκεντρώσεις σε όλους τους ασθενείς με τον συγκεκριμένο τύπο νεοπλάσματος,
•Να αντιστοιχεί σε κακοήθεια συγκεκριμένου οργάνου
•Να μετράται εύκολα σε βιολογικά υγρά σε πρώιμα στάδια καρκίνου ή σε προκαρκινικές καταστάσεις

ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΙΚΟΙ ΔΕΙΚΤΕΣ

-Καρκίνος ουροποιογεννητικού Νεφρός - Κύστη: CEA, TPA, CA 19-9, TATI
-Προστάτης: PSA, PAP, TPA, TATI
-Όρχις: AFR, b-HCG, LDH, TATI
-Καρκίνος Κεφαλής-Τραχήλου: CEA, SCC, TATI
-Καρκίνος Θυροειδούς TG, Καλσιτονίνη: TPA, TATI
-Λεύμφωμα- Λευχαιμίας: B2-μικροσφαιρίνη, φερριτινη, ινωδογόνο, LDH, θυμιδίνη-κινάση
-Νευροβλάστωμα: NSE,VMA, Κατεχολαμίνες

Με τη μέτρηση των καρκινικών δεικτών στα βιολογικά υγρά του οργανισμού προσπαθούμε να πετύχουμε τα πιο κάτω:

•Έγκαιρη διάγνωση με την πρώιμη ανεύρεση του όγκου σε αρχικά στάδια που θα οδηγήσει στην πλήρη θεραπεία του, με τον προληπτικό ή προσυμπτωματικό έλεγχο και που σκοπό έχει να ανιχνεύσει την παρουσία του όγκου σε ασυμπτωματικά, φυσιολογικά και υγιή άτομα από τον γενικό πληθυσμό ή από ομάδες υψηλού κινδύνου πριν από την εμφάνιση συμπτωμάτων.

•Διαφορική διάγνωση από άλλες παθήσεις και καλοήθεις νόσους με παρόμοια συμπτώματα, με σκοπό την επιλογή της κατάλληλης θεραπείας.

•Εκτίμηση της φύσης, της παθοφυσιολογίας και του μεγέθους του όγκου.

•Πρόγνωση της σοβαρότητας και της εξέλιξης του όγκου.

•Εκτίμηση της κλινικής σταδιοποίησης και ταξινόμηση του όγκου, δηλαδή εκτίμηση της έκτασης, της εξάπλωσης και του σταδίου.

•Πρόγνωση της σοβαρότητας και της εξέλιξης της νεοπλασίας.

•Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της θεραπευτικής αγωγής που θα αντικατοπτρίζεται στη μείωση της τιμής των καρκινικών δεικτών.

•Παρακολούθηση του αποτελέσματος της θεραπείας με σκοπό την έγκαιρη ανίχνευση υποτροπής της νόσου.

•Έλεγχος μεταστάσεων προτού ακόμα εμφανιστούν τα κλινικά συμπτώματα.


ΠΗΓΕΣ
http://www.chem-lab.com.cy/…/karkinikoi-deiktes-tumour-mark…
http://medlabgr.blogspot.com/2013/02/blog-post_6.html
http://www.cancer-society.gr/…/%CF%84%CE%B9-%CE%B5%CE%AF%CE…


Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο

Το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο (ΑΦΣ) είναι μια επίκτητη μορφή θρομβοφιλίας

Περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Graham Hughes στο Hammersmith Hospital, τo 1983.

Κλινικά, το σύνδρομο χαρακτηρίζεται βασικά από την τριάδα: αποβολή κατά την εγκυμοσύνη, θρομβοεμβολική νόσο (αρτηριακή ή φλεβική) και/ή θρομβοπενία ανοσολογικού τύπου.

Εργαστηριακά χαρακτηρίζεται από την επίμονη παρουσία υψηλών επιπέδων αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων (APA)

Διακρίνεται σε πρωτοπαθές και δευτεροπαθές.

Κλινικά συμπτώματα και χαρακτηριστικά

 Αρτηριακές ή/και φλεβικές θρομβώσεις. Τα θρομβωτικά επεισόδια είναι κατά 70% φλεβικά (κυρίως εν τω βάθει φλεβοθρομβώσεις) και κατά 30% αρτηριακά (κυρίως εγκεφαλικά). Οι θρομβώσεις μπορεί να συμβούν σε αγγεία κάθε μεγέθους και να υποτροπιάζουν έχοντας την ίδια εντόπιση με το αρχικό επεισόδιο. Όταν τα αγγεία του εγκεφάλου προσβληθούν μπορεί να εκδηλωθεί πονοκέφαλος ή ημικρανία, διαταραχές της ομιλίας ή της όρασης, απώλεια μνήμης και επιληπτικές κρίσεις. Όταν τα εγκεφαλικά είναι σιωπηρά, μετά από πολλά επεισόδια, οι πρώτες εκδηλώσεις μπορεί να είναι μειωμένη μνήμη ή άνοια.

 Διαδοχικές αποβολές πριν από τη 10η εβδομάδα της κύησης ή ανεξήγητο θάνατο εμβρύου μετά από την 10η εβδομάδα της κύησης ή πρόωρο τοκετό κατά ή πριν από την 34η εβδομάδα της κύησης. Εκτός από τις αποβολές μπορεί να προκληθεί πρόωρος τοκετός ή σοβαρή προεκλαμψία.

 Παρουσία στο αίμα αντικαρδιολιπινικών αντισωμάτων ή αντιπηκτικού του λύκου ή αντισωμάτων β2-γλυκοπρωτεΐνης 1. Οι καρδιολιπίνες (CL) είναι μόρια λιπιδίων τα οποία βρίσκονται στις κυτταρικές μεμβράνες και στα αιμοπετάλια παίζοντας σημαντικό ρόλο στη διαδικασία πήξης του αίματος. Όταν δημιουργούνται αντισώματα έναντι των καρδιολιπινών, αυξάνεται ο κίνδυνος να εμφανιστούν κατ’ επανάληψη θρόμβοι αίματος στις αρτηρίες και στις φλέβες. Υπάρχουν τρεις τύποι αντικαρδιολιπινικών αντισωμάτων: IgG, IgM και lgA. Τα αντισώματα καρδιολιπίνης συναντώνται συχνά στα αυτοάνοσα νοσήματα. Επίσης, μπορούν να βρεθούν σε ασθενείς με οξείες λοιμώξεις, HIV/AIDS, ορισμένους καρκίνους ή φάρμακα αλλά και χωρίς συμπτώματα στην τρίτη ηλικία.

Επιπλέον καταστάσεις οι οποίες σχετίζονται με το ΑΦΣ είναι η δικτυωτή πελίωση, η πνευμονική υπέρταση, η νεφροπάθεια, η απώλεια της ακοής και ποικίλες νευρολογικές εκδηλώσεις όπως χορεία, ημικρανία, σύνδρομο προσομοιάζον με σκλήρυνση κατά πλάκας κ.α. Η καρδιά και οι βαλβίδες της ή τα στεφανιαία αγγεία μπορεί επίσης να προσβληθούν. Όταν επηρεαστούν τα νεφρά μπορεί να εμφανιστεί υπέρταση. Μπορούν ακόμη να εμφανιστούν διάφορες δερματικές βλάβες και βλάβες στα μάτια.

Υπάρχει και το λεγόμενο καταστροφικό αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο, μια σπάνια μορφή που συναντάται σε λιγότερο από το 1% των ασθενών με ΑΦΣ, το οποίο χαρακτηρίζεται από δραματική κλινική εικόνα με πολλά και βαριά θρομβωτικά επεισόδια, υψηλό κατά κανόνα τίτλο αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων και μεγάλη θνητότητα

Διάγνωση

Η διάγνωση του αντιφωσφολιπιδικού συνδρόμου τίθεται, όταν υφίσταται τουλάχιστον μια κλινική εκδήλωση, και ένα εργαστηριακό εύρημα που υποδεικνύει την παρουσία αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων σε μέτριο ή υψηλό τίτλο.

Η εξέταση συμπεριλαμβάνει την ανίχνευση:

-αντισωμάτων IgG και IgM αντικαρδιολιπίνης.

-αντισωμάτων IgG και IgM για την β2-γλυκοπρωτεΐνη 1 (anti β2-GP1). Η β2-γλυκοπρωτεΐνη 1 είναι μια μία υψηλά γλυκοζυλιωμένη πρωτεΐνη με κανονικά ήπιες αντιπηκτικές ιδιότητες. Oνομάζεται επίσης απολιποπρωτεΐνη H και είναι ένα πολυπεπτίδιο 326 αμινοξέων που συντίθεται από ηπατοκύτταρα, ενδοθηλιακά κύτταρα και τα κύτταρα της τροφοβλάστης. Στο αίμα φυσιολογικών ατόμων υπάρχουν χαμηλές συγκεντρώσεις αυτοαντισωμάτων έναντι της β2-GP1.

-αντιπηκτικού του λύκου (lupus anticoagulant, LA).

Πηγές
http://www.isth.gr/…/03.1-A…//www.cytogenomics.gr/index.php…
Miyakis S, Lockshin MD, Atsumi T, et al. International consensus statement on an update of the classification criteria for definite antiphospholipid syndrome (APS). J Thromb Haemost 2006; 4:295–306.
Wilson WA, Gharavi AE, Koike T, et al. International consensus statement on preliminary classification criteria for definite antiphospholipid syndrome. Arthritis Rheum 1999; 42:1309–11.
Uthman I, Khamashta M. Ethnic and geographical variation in antiphospholipid (Hughes) syndrome. Ann Rheum Dis 2005; 64:1671–6
Lee EY, Lee CK, Lee TH, et al. Does the anti-beta2-glycoprotein I antibody provide additional information in patients with thrombosis? Thromb Res 2003; 111:29–32.


Ινοαδένωμα

Tο ινοαδένωμα είναι ο πιο συχνός όγκος που εμφανίζεται στις έφηβες και στις νεαρές γυναίκες. Όμως, δεν αποκλείεται να εμφανιστεί και σε μεγαλύτερη ηλικία, ακόμα και μετά την εμμηνόπαυση.

Το ινοαδένωμα δεν είναι νεοπλασία, οφείλεται στην πάχυνση των κυττάρων του μαστού σε κάποια περιοχή του οργάνου.

Επειδή είναι συχνό και δεν έχει όλα τα χαρακτηριστικά μίας νόσου, το ινοαδένωμα θεωρείται ως μία παρέκκλιση από τη φυσιολογική ανάπτυξη ή την υποστροφή του μαζικού αδένα,

Δεν είναι ξεκάθαρο ποιοι παράγοντες συμβάλουν στην εμφάνιση του, ποιοι δηλαδή σχετίζονται με τη δημιουργία του (παράγοντες κινδύνου).

Γενικά τα ινοαδενώματα φαίνεται να διεγείρονται από τα οιστρογόνα, την προγεστερόνη και τη γαλουχία. Επίσης, η λήψη φαρμάκων που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σε ασθενείς που τους έχει γίνει μεταμόσχευση κάποιου οργάνου, έχει συνδεθεί με την εμφάνιση πολλαπλών ινοαδενωμάτων.

Κατά την εγκυμοσύνη είναι συχνό το φαινόμενο της αύξησης του μεγέθους των ινοαδενωμάτων.

Σε ποσοστό περίπου 15% των περιπτώσεων εμφανίζονται περισσότερα του ενός ινοαδενώματα ( πολλαπλά ινοαδενώματα) στην ίδια γυναίκα.

Σε πολλές περιπτώσεις το ινοαδένωμα γίνεται αντιληπτό από τη γυναίκα, αλλά πολύ συχνά η ύπαρξη του, ιδίως αν είναι μικρό και εντοπίζεται πιο βαθειά, ανακαλύπτεται τυχαία από τον υπερηχογραφικό έλεγχο ( ή τον μαστογραφικό σε γυναίκες μεγαλύτερες των 40 ετών).

Το πιο συχνό σύμπτωμα που οδηγεί στη διαπίστωση της ύπαρξης ενός ινοαδενώματος είναι η ψηλάφηση από την ίδια τη γυναίκα και από το γιατρό, ενός σκληρού, ομαλού, ανώδυνου όγκου στο στήθος.

Συνήθως αυτός ο όγκος είναι ευκίνητος ( γλιστρά κάτω από την πίεση των δακτύλων). Πιο συχνά βρίσκονται ινοαδενώματα στο άνω έξω τεταρτημόριο του μαστού.

Από την ψηλάφηση και μόνο είναι δύσκολο να καταλάβει ο γιατρός αν αυτό που ψηλαφά είναι κύστη ή ινοαδένωμα.

Η εξέταση που κατά κανόνα ξεχωρίζει αυτά τα δύο είναι το υπερηχογράφημα. Αυτό αφορά όλες τις ηλικίες και όχι μόνο τις νεαρές, όπου το υπερηχογράφημα είναι η καλύτερη μέθοδος απεικόνισης.

Τα πιο πολλά ινοαδενώματα δεν ξεπερνούν σε μέγεθος τα 2 εκ.. Πολλά απ’ αυτά θα παραμείνουν στάσιμα σε μέγεθος, άλλα θα συνεχίσουν να αυξάνονται ( συνήθως έως 2 εκ.), κάποια θα υποχωρήσουν μετά από καιρό και ένα ποσοστό θα αυξηθεί σε μέγεθος ακόμα περισσότερο, ξεπερνώντας τα 2,5 ή τα 3 εκ.
Τα ινοαδενώματα έχουν αρκετές παραλλαγές ( υποκατηγορίες) στην μικροσκοπική εμφάνιση τους.

Μία απ’ αυτές, τα σύνθετα ινοαδενώματα, που εμφανίζονται συνήθως σε μεγαλύτερης ηλικίας γυναίκες, είναι αυτά που συνοδεύονται και από άλλες αλλοιώσεις και συνδέονται με μια μεγαλύτερη του συνήθους πιθανότητα για εμφάνιση καρκίνου του μαστού.

Μία ιδιαίτερη μορφή ινοαδενώματος είναι το νεανικό ή γιγαντιαίο ινοαδένωμα, το οποίο εμφανίζεται πιο συχνά σε νεαρές γυναίκες ( κάτω από την ηλικία των 20 ετών) και χαρακτηρίζεται από την γρήγορη αύξηση του μεγέθους του ( που ξεπερνά τα 5 εκ). Δεν είναι σύνηθες, αφού αφορά το 3-4% των ινοαδενωμάτων.

Η πιθανότητα να εμφανιστεί καρκίνος μέσα στο ινοαδένωμα ( να μετατραπεί το ινοαδένωμα σε κακοήθεια) δεν είναι συνήθη.

Πιο συχνά( και πάλι όμως σπάνια) έχει διαπιστωθεί να υπάρχει καρκίνος, συνήθως λοβιακού τύπου, δίπλα σ’ ένα ινοαδένωμα.

Από την άλλη μεριά, πολύ σπάνια, ιδίως σε γυναίκες μετά τα 40, δεν αποκλείεται ένας όγκος που είχε διαγνωστεί ως ινοαδένωμα, να αποδειχθεί πως ήταν κακοήθης μετά την αφαίρεση του.

Μία γυναίκα που έχει εμφανίσει ινοαδένωμα και έχει επιβαρημένο οικογενειακό ιστορικό, όπως επίσης οι γυναίκες που σε ιστολογική εξέταση έχουν και άλλες βλάβες του μαζικού αδένα, φαίνεται πως έχουν έναν πιο αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού.

Σε κάθε περίπτωση η ύπαρξη ενός όγκου θα πρέπει να διερευνάται από ειδικό γιατρό.

Το τριπλό τεστ, δηλαδή η κλινική εξέταση, η απεικόνιση και η παρακέντηση, αποτελεί κανόνα για τη διάγνωση του ινοαδενώματος ( αλλά και για κάθε όγκο).

Η αντιμετώπιση ενός ινοαδενώματος είναι στις περισσότερες των περιπτώσεων συντηρητική, και αρκεί ο εφησυχασμός της γυναικάς με τη διαγνωστική επιβεβαίωση και τη παρακολούθηση, για να ελεγχθεί αν έχει αυξητική τάση και πόση.

Συμπερασματικά, οι νέες γυναίκες δεν πρέπει να τρομάζουν, όπως συμβαίνει πολύ συχνά όταν πιάσουν έναν όγκο στο στήθος τους. Στη νεαρή ηλικία το ινοαδένωμα είναι κατά πολύ συχνότερο απ’ ότι είναι ο καρκίνος και δεν χρειάζεται οπωσδήποτε χειρουργική αφαίρεση.

Πηγές
http://www.cancer-society.gr/…/%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CE%B1%CE%…
http://www.onmed.gr/…/inoadenomata-pote-prepei-na-afairoynt…


Έρπης Ζωστήρας

Ο έρπης ζωστήρας προκαλείται από τον ιό της ανεμοβλογιάς-ζωστήρα (ιός VZV, Varicella Zoster Virus).

Η αρχική λοίμωξη απο τον ιό VZV προκαλεί την οξεία και βραχυχρόνια νόσο της ανεμοβλογιάς που προσβάλλει συνήθως παιδιά και εφήβους.

Μετά το πέρας της νόσου της ανεμοβλογιάς ο ιός παραμένει στον οργανισμό σε λανθάνουσα μορφή και μπορεί να προκαλέσει μελλοντικά τη νόσο του έρπητα ζωστήρα και συχνά αυτό συμβαίνει μετά απο πολλά χρόνια απο την αρχική λοίμωξη.

Ο έρπητας ζωστήρα δεν αποτελεί ίδια ασθένεια με τον επιχείλιο έρπητα παρόλο που μοιάζει η ονομασία των ασθενειών.

Ο έρπητας ζωστήρας προκαλείται όπως προαναφέρθηκε απο τον varicella zoster virus (VZV) ενώ ο επιχείλιος έρπητας απο τον herpes simplex virus (HSV). Ωστόσο, ανήκουν στην ίδια κατηγορία ιών, τους Alphaherpesvirinae.

Μετά το πέρας της αρχικής λοίμωξης από ανεμοβλογιά, ο ιός VZV παραμένει ανενεργός στο περικάρυο των απλών νευρικών κυττάρων και λιγότερο συχνά στα δορυφόρα νευρικά κύτταρα της σπονδυλικής στήλης, του κρανίου ή του αυτόνομου νευρικού συστήματος (ΑΝΣ), χωρίς να προκαλεί συμπτώματα.

Μετά από χρόνια ή δεκαετίες από την αρχική λοίμωξη, ο ιός μπορεί να ξεφύγει απο το σώμα των νευρικών κυττάρων και μέσω του άξονα των νευρικών κυττάρων να εγκατασταθεί στα δερματικά κύτταρα της γύρω περιοχής.

Η εξάπλωση του ιού στα δερματικά κύτταρα μπορεί να προκαλέσει επώδυνο εξάνθημα.

Παρόλο που το εξάνθημα συνήθως θεραπεύεται, ορισμένοι ασθενείς μπορεί να παρουσιάζουν νευρολογικά συμπτώματα στη γειτονική περιοχή για μήνες ή και για χρόνια, μια πάθηση που ονομάζεται μετα-ερπητική νευραλγία.

Ο μηχανισμός με τον οποίο ο ιός παραμένει ανενεργός στον οργανισμό και ξαφνικά ενεργοποιείται δεν είναι ακόμη κατανοητός.

Σε όλο τον κόσμο, ο επιδημιολογικός δείκτης του έρπητα ζωστήρα κυμαίνεται απο 1.2 εως 3.4 περιστατικά ανά 1000 άτομα το χρόνο, αυξάνεται δε σε ηλικίες μεγαλύτερες απο 65 χρόνων σε 3.9 εως 11.8 περιστατικά ανα 1000 άτομα το χρόνο.

Πώς εκδηλώνεται και εξελίσσεται ο έρπητας ζωστήρας;

Ο έρπητας ζωστήρας αρχίζει ως εξάνθημα στη μια μεριά του προσώπου ή του σώματος. Το εξάνθημα είναι ερυθηματώδες μαζί με φυσαλίδες οι οποίες σπάζουν και καλύπτονται από κρούστα μετά από 3 έως 5 ημέρες. Υποχωρεί πλήρως εντός δύο έως τεσσάρων εβδομάδων.

Πριν από την εκδήλωση του εξανθήματος υπάρχει συνήθως πόνος, φαγούρα και μυρμήγκιασμα στην περιοχή που όπου θα αναπτυχθεί το εξάνθημα. Άλλα συμπτώματα του έρπητα ζωστήρα είναι ο πυρετός, το ρίγος, ο πονοκέφαλος και οι ενοχλήσεις στο στομάχι.

Συνήθως ο ειδικός γιατρός εκτός από την κλινική εικόνα ζητάει από τον ασθενή εργαστηριακές εξετάσεις όπως αντισώματα VZV IgG, IgM(διαγνωστικά για την νόσο), γενική αίματος και ενδεχομένως και τρανσαμινάσες για την επιβεβαίωση της διάγνωσης.

Ποια άλλα προβλήματα μπορεί να προκαλέσει ο έρπητας ζωστήρας;

Πολύ σπάνια η νόσος μπορεί να δημιουργήσει άλλα βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα προβλήματα. Είναι δυνατόν να οδηγήσει σε πνευμονία, προβλήματα ακοής, τύφλωση, εγκεφαλίτιδα (φλεγμονή στον εγκέφαλο) ή ακόμη σε θάνατο.

Ποιος μπορεί να προσβληθεί από τον έρπητα ζωστήρα;

Οποιοσδήποτε που προσβλήθηκε από ανεμοβλογιά μπορεί να παρουσιάσει έρπητα ζωστήρα, ακόμη και παιδιά. Όμως ο κίνδυνος αυξάνεται με την αύξηση της ηλικίας. Με τη μεγαλύτερη συχνότητα παρουσιάζεται σε άτομα 50 ετών και άνω.

Τα άτομα των οποίων το σύστημα άμυνας του οργανισμού τους δεν λειτουργεί κανονικά (ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς) κινδυνεύουν περισσότερο. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται οι ασθενείς με καρκίνο, λευχαιμία, λέμφωμα, AIDS και άλλες ανεπάρκειες του ανοσοποιητικού συστήματος.

Το ίδιο ισχύει για ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση ή που λαμβάνουν φάρμακα που μειώνουν την άμυνα τους όπως ανοσοκατασταλτικά (κυκλοσπορίνη, αζαθειοπρίνη και άλλα), χημειοθεραπεία ή κορτικοστεροειδή.

Ο έρπης ζωστήρας είναι δυνατόν να μεταδοθεί σε άλλους;

Ο ιός της ανεμοβλογιάς-ζωστήρα δεν μεταδίδεται με το φτάρνισμα, το βήχα ή την τυχαία επαφή. Ο ιός μεταδίδεται από άτομα με ενεργό έρπητα ζωστήρα σε άτομα που ποτέ δεν είχαν ανεμοβλογιά διαμέσου της άμεσης επαφής με τις φυσαλίδες του εξανθήματος και του υγρού τους. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το άτομο θα παρουσιάσει ανεμοβλογιά και όχι έρπητα ζωστήρα.

Τι πρέπει να γίνεται για την πρόληψη της μετάδοσης του έρπητα ζωστήρα;

Εάν το εξάνθημα της νόσου είναι καλυμμένο οι πιθανότητες μετάδοσης του ιού ελαχιστοποιούνται. Οι ασθενείς πρέπει να έχουν το εξάνθημα τους καλυμμένο, να αποφεύγουν να το αγγίζουν ή να το ξύνουν. Επίσης πρέπει να πλένουν τα χέρια τους συχνά για να αποτρέπουν τη μετάδοση του.

Ποια είναι η θεραπεία για τον έρπητα ζωστήρα;

Υπάρχουν διάφορα φάρμακα που είναι ενεργά εναντίον του ιού της ανεμοβλογιάς-ζωστήρα. Μόλις εμφανιστεί το τυπικό εξάνθημα πρέπει να αρχίζει άμεσα η θεραπεία. Όσο πιο γρήγορα αρχίσει η θεραπεία με τα ειδικά αντιιικά φάρμακα τόσο λιγότερο σοβαρή και μικρότερης διάρκειας θα είναι η νόσος.

Το εμβόλιο κατά του ιού της ανεμοβλογιάς-έρπητα
Εκτός από τα υπόλοιπα μέτρα πρόληψης και θεραπείας υπάρχει και το εμβόλιο κατά του ιού της ανεμοβλογιάς-έρπητα, που συστήνεται σε άτομα των 60 ετών και άνω.

Πηγές
http://www.onmed.gr/…/erpis-zostiras-ta-sumptomata-o-ponos-…
http://www.iatropedia.gr/…/erpis-zostir-osa-prepi-na…/32424/
http://www.iatropedia.gr/encyclopedia/erpis-zostiras/


Ίλιγγος …

Ίλιγγος είναι η ψευδαίσθηση της κίνησης, που βιώνει ο ασθενής και αφορά είτε το σώμα του, είτε το περιβάλλον.

Στην πρώτη περίπτωση αισθάνεται περιστροφή του σώματος, ώθηση, τάση για πτώση ή αιώρηση προς τα πλάγια, εμπρός, πίσω, πάνω ή κάτω.

Στη δεύτερη περίπτωση έχει την ψευδαίσθηση κίνησης του περιβάλλοντος, ενώ ο ίδιος παραμένει ακίνητος. Και στις δύο περιπτώσεις, ο ασθενής γνωρίζει ότι τα συμπτώματα αυτά είναι ψευδή και παρότι είναι ιδιαίτερα ενοχλητικά, δεν είναι επικίνδυνα.

Ο ίλιγγος εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες, αλλά κυρίως στις μεγαλύτερες.

Είναι 2-3 φορές συχνότερος στις γυναίκες από ότι στους άνδρες.

Ο ίλιγγος διακρίνεται σε περιφερικής και κεντρικής αιτιολογίας.
Συνηθέστερα είναι περιφερικής αιτιολογίας και οφείλεται σε παθήσεις του έσω ωτός ή του αιθουσαίου συστήματος.
Επίσης μπορεί να οφείλεται σε ψυχογενή αίτια, παρενέργειες από φάρμακα (αμινογλυκοσίδες, αντιεπιληπτικά, αντιυπερταστικά, αντικαταθλιπτικά, διουρητικά, βαρβιτουρικά), ορθοστατική υπόταση, υπογλυκαιμία κ.α.

Ίλιγγος περιφερικής αιτιολογίας

Οι ασθενείς με ίλιγγο περιφερικής αιτιολογίας μπορεί να παρουσιάσουν ήπια εώς μέτρια αστάθεια, ναυτία, εμέτους, απώλεια ακοής, εμβοές και ωταλγία. Τα συμπτώματα υποχωρούν γρήγορα σε διάστημα ημερών έως λίγων εβδομάδων. Συχνά αίτια είναι τα ακόλουθα:
•Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως. Αφορά το 20% των περιπτώσεων ιλίγγου. Κύριο χαρακτηριστικό είναι τα σύντομα επεισόδια ιλίγγου, όταν αλλάζει απότομα η θέση της κεφαλής. Η υπαίτια θέση είναι η ύπτια, με την κεφαλή στραμμένη προς τα πλάγια, ώστε ο πάσχων λαβύρινθος να είναι προς τα κάτω. Ο ίλιγγος θέσεως οφείλεται στην μετακίνηση μικροσκοπικών κρυστάλλων, των ωτολίθων.
•Αιθουσαία νευρωνίτιδα. Πρόκειται για φλεγμονή του αιθουσαίου νεύρου, πιθανότατα στα πλαίσια ιογενούς λοίμωξης. Δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως η παθογένεια της νόσου, αλλά έχει ενοχοποιηθεί ο ιός του Απλού Έρπη (HSV-1). Χαρακτηρίζεται από αιφνίδια εισβολή έντονου ιλίγγου, που συνοδεύεται από εμέτους και επιδεινώνεται με την κίνηση της κεφαλής. Συνήθως, διαρκεί από λίγες ημέρες έως 3 εβδομάδες. Δεν σχετίζεται με απώλεια ακοής, ενώ μπορεί να παρατηρηθεί οριζόντιος νυσταγμός κατά την κλινική εξέταση. Στο ιστορικό του ασθενούς, αναφέρεται συχνά πρόσφατη λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος.
•Νόσος του Meniere. Είναι περιοδική νόσος και παρουσιάζει εξάρσεις και υφέσεις. Η αιτιολογία της δεν είναι γνωστή. Σε επίπεδο παθοφυσιολογίας, χαρακτηρίζεται από αύξηση της ενδολέμφου και διάταση του υμενώδους λαβυρίνθου, γι αυτό και ονομάζεται και ενδολεμφικός ύδρωπας. Τα επεισόδια ιλίγγου συνοδεύονται από βαρηκοΐα, εμβοές και αίσθημα πληρότητας ώτων. Η βαρηκοΐα παρουσιάζει διακυμάνσεις με επιδείνωση κατά τη διάρκεια των επεισοδίων και βελτίωση μετά το πέρας τους. Η διάρκεια του επεισοδίου είναι από 30 λεπτά έως 24 ώρες.
•Αμφοτερόπλευρη δυσλειτουργία λαβυρίνθων. Είναι μια σπάνια διαταραχή η οποία μπορεί να είναι κληρονομική ή επίκτητη.
•Διάσειση του λαβυρίνθου. Προκαλείται μετά από κάκωση της κεφαλής και ο ασθενής μπορεί να παρουσιάσει ταυτόχρονα κυμαινόμενη βαρηκοΐα και εμβοές.

Ίλιγγος κεντρικής αιτιολογίας

Προκαλείται από κάποια βλάβη στα κέντρα ισορροπίας του κεντρικού νευρικού συστήματος, στην παρεγκεφαλίδα ή στο εγκεφαλικό στέλεχος. Δεν είναι τόσο έντονη η ψευδαίσθηση της κίνησης και τα σύνοδα συμπτώματα, όσο στην περίπτωση του περιφερικού ιλίγγου. Συνυπάρχει νευρολογική σημειολογία με κάθετο ή περιστροφικό νυσταγμό, και συχνά δυσαρθρία και διαταραχές της όρασης. Τα συμπτώματα παρουσιάζουν πολύ αργή βελτίωση ή παραμένουν σταθερά. Τα συχνότερα αίτια είναι τα ακόλουθα:
•Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (ισχαιμικό ή αιμορραγικό). Ο ίλιγγος εμφανίζεται αιφνίδια και μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες. Συνυπάρχει εστιακή νευρολογική σημειολογία. Επίσης, μπορεί να παρατηρηθεί μονόπλευρη απώλεια ακοής, όταν το επεισόδιο αφορά την πρόσθια κάτω παρεγκεφαλιδική αρτηρία ή την έσω ακουστική αρτηρία.
•Όγκοι κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως ακουστικό νευρίνωμα. Το ακουστικό νευρίνωμα είναι ένας καλοήθης βραδέως εξελισσόμενος όγκος, που χαρακτηρίζεται από μονόπλευρη βαρηκοΐα, εμβοές και ίλιγγο. Η βαρηκοΐα είναι προοδευτική, αφορά στην αρχή κυρίως τις υψηλές συχνότητες και τελικά εξελίσσεται σε κώφωση. Η διάρκεια του ιλίγγου ποικίλει από 30 λεπτά έως μερικές εβδομάδες.
•Ίλιγγος σχετιζόμενος με ημικρανία. Πρόκειται για επεισόδια ιλίγγου, που συνοδεύονται από φωτοφοβία, δυσανεξία στους ήχους, κυμαινόμενη βαρηκοΐα και εμβοές. Μπορεί να προηγείται του επεισοδίου οπτική αύρα (φωτεινές γραμμές στο οπτικό πεδίο).
•Πολλαπλή σκλήρυνση. 20% των ασθενών με πολλαπλή σκλήρυνση εμφανίζουν επεισόδια ιλίγγου. Ο ίλιγγος συνοδεύεται από νευρολογικά συμπτώματα, ενώ εισβάλλει αιφνίδια. Οφείλεται σε απομυελίνωση των κέντρων ισορροπίας στον εγκέφαλο.

Διαγνωστική διερεύνηση ιλίγγου

•Απαιτείται εξειδικευμένος νευροωτολογικός και ακοολογικός έλεγχος. Κατά την κλινική εξέταση, γίνεται πρόκληση των αιθουσο-νωτιαίων και των αιθουσο-οφθαλμικών αντανακλαστικών και εκτελείται η δοκιμασία του ιλίγγου θέσεως

•Επίσης πραγματοποιούνται οι δοκιμασίες πρόκλησης ιλίγγου, ώστε να εντοπιστεί το σύστημα που έχει υποστεί βλάβη: οπτικό, αιθουσαίο, παρεγκεφαλιδικό, σωματοαισθητικό. Απαραίτητα ακολουθεί ακοολογικός έλεγχος, δηλαδή ακοόγραμμα για τον έλεγχο της ακοής, τυμπανόγραμμα για τον έλεγχο του μέσου ωτός, ωτοακουστικές εκπομπές για τη λειτουργία των τριχωτών κυττάρων του κοχλία και ακουστικά προκλητά δυναμικά εγκεφαλικού στελέχους για την εξέταση της αγωγιμότητας του ακουστικού νεύρου. Έπειτα, εκτελείται ηλεκτρονυσταγμογραφία με θερμικό διακλυσμό που μας δίνει πληροφορίες για τη λειτουργία του οπισθίου λαβυρίνθου και μας κατευθύνει στην ανεύρεση του πάσχοντος λαβυρίνθου. Η δυναμική ισορροπομετρία ενδείκνυται σε κάποιες περιπτώσεις, προκειμένου να εντοπιστεί το σύστημα ισορροπίας που πάσχει.

•Aιματολογικες εξετάσεις

Συμβουλευτείτε το γιατρό σας, λοιπόν, αν έχετε κάποια ανεξήγητη, επαναλαμβανόμενη ή σοβαρή ζάλη.

Ζητήστε ιατρική βοήθεια ,αν παρουσιάσετε νέα, σοβαρή ζάλη ή ίλιγγο μαζί με οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:
•Σημαντικό τραύμα στο κεφάλι
•Μια νέα, διαφορετική ή σοβαρή κεφαλαλγία
•Δυσκαμψία του αυχένα
•Θολή όραση
•Αιφνίδια απώλεια ακοής
•δυσκολία στην ομιλία
•Στο πόδι ή στο χέρι αδυναμία
•Απώλεια συνείδησης
•Πτώση ή δυσκολία στο βάδισμα
•Πόνο στο στήθος ή η ταχεία επιβράδυνση του καρδιακού ρυθμού

Τα συμπτώματα του ιλίγγου μπορούν να αντιμετωπιστούν φαρμακευτικά, διατροφικά, με κατάλληλη φυσικοθεραπεία και γυμναστική και χειρουργικά ανάλογα με τα αίτια που τον προκαλούν.

Λίγες πρακτικές συμβουλές για όσους έχουν συμπτώματα ιλίγγου..

•Αποφύγετε τη μετακίνηση ξαφνικά.
•Σηκωθείτε αργά.
•Οχυρώστε το σπίτι σας με την αφαίρεση κινδύνων, όπως ηλεκτρικά καλώδια και έπιπλα.
•Χρησιμοποιήστε αντιολισθητικά χαλιά στο μπάνιο και το ντους σας ορόφους. Καθίστε ή ξαπλώστε αμέσως όταν αισθάνεστε ζάλη.
•Αποφύγετε την οδήγηση αυτοκινήτου ή το χειρισμό βαρέων μηχανημάτων, εάν αισθάνεστε συχνά ζάλη.
•Χρησιμοποιήστε καλό φωτισμό στις σκάλες και όπου μπορείτε να περπατήσετε, αν βγείτε από το κρεβάτι τη νύχτα.
•Περπατήστε με μπαστούνι, εάν είναι απαραίτητο.
•Αποφύγετε τη χρήση καφεΐνης, αλκοόλ και καπνού. Η υπερβολική χρήση των ουσιών αυτών μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα σας.
•Εάν έχετε την τάση να αισθάνεστε ζαλάδα όταν σηκώνεστε, δοκιμάστε να κάνετε αλλαγές στη στάση του σώματος.
•Πίνετε άφθονα υγρά για να αποφύγετε την αφυδάτωση, η οποία μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει τη ζαλάδα.
•Επιπλέον, εάν είχατε επεισόδια ζάλης κατά την οδήγηση, να φροντίσετε για εναλλακτική μεταφορά, ενώ είστε σε αναμονή για να δείτε το γιατρό σας.
•Ρωτήστε τους φίλους, την οικογένεια ή τους συναδέλφους σας να σας βοηθήσουν να πάτε από και προς την εργασία και σε άλλες δραστηριότητες, ή σκεφτείτε τα μέσα μαζικής μεταφοράς.
•Αν η ζαλάδα σας κάνει να νιώθετε σαν να μπορεί να πέσετε, να λάβετε μέτρα για τη μείωση του κινδύνου σας. Κρατήστε το σπίτι σας καλά φωτισμένο και απαλλαγμένο από κινδύνους που μπορεί να σας ρίξουν κάτω. Αποφύγετε τα πολλά ηλεκτρικά καλώδια.
•Τοποθετήστε τα έπιπλα όπου είναι απίθανο να χτυπήσετε, και να χρησιμοποιείτε αντιολισθητικά χαλιά στην μπανιέρα και στα δάπεδα των ντους.

Πηγές
http://www.thedoctors.gr/ar26el-zali-iliggos.html
http://www.onmed.gr/…/320667/iliggos-aitia-kai-pos-tha-apal…
http://www.medicinenet.com

22 Μαρ 2017




Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών

Εκατομμύρια γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας σε όλο τον κόσμο πάσχουν από σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, το οποίο μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εκδηλώσεως πολλών προβλημάτων υγείας και να πλήξει τη γονιμότητά τους.



Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) υπολογίζει ότι προσβάλλει τουλάχιστον 116 εκατομμύρια γυναίκες, οι οποίες παρουσιάζουν εξαιτίας του διαταραχές της έμμηνης ρύσης, των ορμονικών επιπέδων και του σωματικού βάρους.



Οι περισσότερες ασθενείς το εκδηλώνουν στην εφηβεία σε ηλικία 13 έως 18 ετών, αλλά σχεδόν ένα στα τέσσερα κρούσματα εμφανίζονται νωρίτερα (11-12 ετών) ή αργότερα.



Το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών δεν πρέπει να συγχέεται με τις πολυκυστικής μορφολογίας ωοθήκες.



«Το 25-30% των γυναικών μαθαίνουν ότι έχουν μορφολογία πολυκυστικών ωοθηκών (παρουσία άνω των 9 ωοθυλακίων ανά ωοθήκη στο γυναικολογικό υπερηχογράφημα)», λένε οι ειδικοί γιατροί. «Ωστόσο από αυτές τις γυναίκες μόνο οι μισές έχουν σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, γιατί μόνο αυτές πληρούν τα κριτήρια του Rotterdam».



Σύμφωνα με τα κριτήρια αυτά, για να διαγνωστεί μία γυναίκα με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών πρέπει να συνυπάρχουν τουλάχιστον δύο από τα τρία συμπτώματα που ακολουθούν:



1. Ασταθής εμμηνόρροια. Είναι το πιο συχνό χαρακτηριστικό σύμπτωμα. Για παράδειγμα, η γυναίκα μπορεί να έχει περίοδο κάθε 35 ή περισσότερες μέρες, σπανιότερα από οκτώ φορές τον χρόνο, να μην έχει καθόλου για τέσσερις μήνες ή περισσότερο, ή να έχει παρατεταμένη περίοδο με ελάχιστη ή με μεγάλη απώλεια αίματος. Η σπάνια έμμηνος ρύση ή η απουσία της σε ένα κορίτσι εφηβικής ηλικίας πρέπει πάντοτε να δημιουργεί υπόνοιες για ύπαρξη του συνδρόμου.



2. Υπερπαραγωγή ανδρογόνων. Τα ανδρογόνα είναι οι ορμόνες του ανδρικού φύλου, τις οποίες φυσιολογικά παράγουν σε μικρές ποσότητες και οι ωοθήκες. Στις γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών παρατηρείται υπερπαραγωγή ανδρογόνων, η οποία ευθύνεται για συμπτώματα όπως η αυξημένη τριχοφυΐα στο πρόσωπο και στο σώμα, η αυξημένη λιπαρότητα και η ακμή των ενηλίκων, η σοβαρή εφηβική ακμή, καθώς και η αραίωση των μαλλιών και η ανδρικού τύπου αλωπεκία (τριχόπτωση). Τα επίπεδα των ανδρογόνων αξιολογούνται με απλή εξέταση αίματος.



3. Πολλές κύστεις στις ωοθήκες. Το υπερηχογράφημα κάτω κοιλίας μπορεί να δείξει ότι οι ωοθήκες είναι διογκωμένες και περιέχουν πολυάριθμες μικρές κύστεις με υγρό. Οι κύστεις έχουν δημιουργηθεί σε ωοθυλάκια, τα οποία θα έπρεπε να ωριμάσουν για να απελευθερώσουν το ωάριο που περιέχουν, αλλά αυτό δεν συνέβη.



Άλλες εκδηλώσεις που μπορεί να έχουν οι γυναίκες με το σύνδρομο είναι η αύξηση του σωματικού βάρους και η παχυσαρκία με συσσώρευση των περιττών κιλών συνήθως γύρω από την κοιλιά (αυτό παρατηρείται στις μισές περίπου ασθενείς), η μελανίζουσα ακάνθωση (σημεία πάχυνσης του δέρματος με σκούρο καφέ ή μαύρο χρώμα, κυρίως στον αυχένα, τα μπράτσα, κάτω από τους μαστούς ή στους μηρούς), ο πυελικός πόνος και η υπογονιμότητα (το σύνδρομο είναι η πιο συχνή αιτία γυναικείας υπογονιμότητας).





Ποια είναι η αιτία του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών;

Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών είναι αποτέλεσμα τόσο γενετικής προδιάθεσης όσο και επίδρασης περιβαλλοντικών παραγόντων.

Πιο συγκεκριμένα, υπάρχουν ενδείξεις ότι υπάρχουν σημαντικές γενετικές διαταραχές στην έκκριση των ανδρογόνων ορμονών, ειδικά όσον αφορά την παραγωγή τεστοστερόνης, όπως και γενετικές διαταραχές στη δράση μιας άλλης ορμόνης, της ινσουλίνης.

Πολλές γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών παρουσιάζουν αντίσταση στην ινσουλίνη, μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από αντίσταση των ιστών να απαντήσουν στην ινσουλίνη, γεγονός που οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης στο αίμα και προδιαθέτει σε διαταραχή στην παραγωγή ανδρογόνων, και ειδικότερα της τεστοστερόνης.

Η γενετική προδιάθεση σε συνδυασμό με επίκτητους παράγοντες, όπως το βάρος σώματος και οι διατροφικές συνήθειες, έχουν ως αποτέλεσμα σημαντικές ορμονικές διαταραχές, που με τη σειρά τους προκαλούν συμπτώματα σαν και αυτά που αναφέρθηκαν πιο πάνω.

Τι γιατρό πρέπει να δω και τι τεστ πρέπει να γίνουν;

Η πάθηση χρειάζεται ιδανικά παρακολούθηση από ειδικό Ενδοκρινολόγο, μια και πρόκειται ουσιαστικά για διαταραχή των ορμονών. Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις θα χρειαστεί και η συμβουλή Γυναικολόγου ή Δερματολόγου, ανάλογα με τα συμπτώματα που θα εμφανιστούν.

Η διάγνωση γίνεται πλέον με διεθνώς αναγνωρισμένα κριτήρια και μετά τον αποκλεισμό άλλων, σπανιότερων αλλά και πιο σοβαρών ενδοκρινολογικών ασθενειών που μπορούν να προκαλέσουν τα ίδια συμπτώματα.
Ανάλογα με την ηλικία, τα συμπτώματα και το ιστορικό της ασθενούς, τα πιθανά τεστ περιλαμβάνουν:
•Εξετάσεις αίματος για μέτρηση ορμονών, σακχάρου και χοληστερίνης
•Τεστ κύησης αν δεν υπάρχει περίοδος για μεγάλο διάστημα
•Υπέρηχο πυέλου, έναν ακίνδυνο και χωρίς ακτινοβολία τρόπο να απεικονιστεί η μήτρα και οι ωοθήκες και να μετρηθούν τα ωοθυλάκια

Μπορεί να μείνει έγκυος μία γυναίκα με πολυκυστικές ωοθήκες ;

Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών είναι ένας συχνός παράγοντας υπογονιμότητας κυρίως εξαιτίας της διαταραχής της ωορηξίας. Δηλαδή μία γυναίκα με αυτό το σύνδρομο δεν παράγει ώριμο ωοθυλάκιο κάθε μήνα, οπότε δεν είναι δυνατή και η σύλληψη. Το εμπόδιο αυτό όμως μπορεί να ξεπεραστεί με την κατάλληλη ιατρική παρακολούθηση και θεραπεία

Ποιες είναι οι επιπτώσεις του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών στην υγεία της γυναίκας;

Ακόμα και σε ελαφρά συμπτώματα. Οι γυναίκες με σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν και άλλα προβλήματα υγείας, όπως:
•Διαβήτη
•Ψηλή χοληστερίνη
•Καρδιολογικά προβλήματα, όπως στεφανιαία νόσο
•Άπνοια του ύπνου, μια πάθηση που προκαλεί διακοπές της αναπνοής κατά τη διάρκεια του ύπνου και υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας



Στις γυναίκες που έχουν μεγάλα διαστήματα χωρίς περίοδο είναι απαραίτητη η υπερηχογραφική εκτίμηση του ενδομητρίου, καθώς ο κίνδυνος ανάπτυξης κακοήθειας αυξάνεται, γι’ αυτό και συστήνεται προληπτική ορμονική θεραπεία σε αρχικά στάδια στις γυναίκες αυτές, κάτι που όχι μόνο σταθεροποιεί τον κύκλο τους, αλλά και απομακρύνει τον κίνδυνο κακοήθους μετάλλαξης του ενδομητρίου.



Πηγές

http://iatrica.gr/el/articles/3476-polukustikes-othekes-sumptomata-diagnose-kai-antimetopise

https://gynaikologos.org/2013/02/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BA%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CF%89%CE%BF%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B5%CF%82/

http://www.onmed.gr/ygeia/story/346052/syndromo-polykystikon-oothikon-poia-einai-ta-ypopta-symptomata

http://medlabgr.blogspot.com/2011/06/t_27.html

healthyliving.gr

http://iatrica.gr/el/articles/3476-polukustikes-othekes-sumptomata-diagnose-kai-antimetopise











16 Μαρ 2017



«Θέλουμε και Μπορούμε..Εμείς και Εσείς να γίνουμε Μαζί μια μεγάλη ομάδα που μπορεί να βοηθήσει στα Δύσκολα»

Tα Διαγνωστικά Εργαστήρια Meganalysis από την αρχή της λειτουργίας τους έχουν αγκαλιάσει την Κιβωτό του Κόσμου τον Εθελοντικό Μη Κερδοσκοπικό Οργανισμό Ειδικής Μέριμνας και Προστασίας Μητέρας και Παιδιού.

Η Κιβωτός δραστηριοποιείται και απευθύνεται πρώτα και κύρια στα μικρά απροστάτευτα παιδιά, τα περισσότερα από μονογονεϊκές οικογένειες, αλλά και πολλά χωρίς γονείς, που βιώνουν δύσκολες συνθήκες, παραμέληση, εγκατάλειψη, χωρίς ιατρική φροντίδα με αβέβαιο μέλλον.


Η Κιβωτός καλύπτει εξ ολοκλήρου και φροντίζει τα απροστάτευτα παιδιά.

Σε συνεργασία με Εισαγγελίες Ανηλίκων, φορείς προστασίας και υπηρεσίες για τα δικαιώματα των παιδιών, αναλαμβάνει το μεγάλωμα των ανηλίκων στα τέσσερα μέχρι σήμερα, σπίτια φιλοξενίας.

Πρόκειται για παιδιά από βρεφική ηλικία μέχρι την ενηλικίωση τους, τα οποία έχουν υποστεί κακοποίηση, παραμέληση και πολύ άσχημες συνθήκες διαβίωσης. Τα παιδιά ζουν σε μεγάλα σπίτια με παιδαγωγούς –φροντιστές για την καθημερινότητα τους και είναι σαν μια μεγάλη οικογένεια, μη θυμίζοντας σε τίποτα την ιδρυματικού τύπου φροντίδα.

Επίσης, κύριο μέλημα της Κιβωτού είναι όταν υπάρχει γονέας που ενδιαφέρεται για το παιδί και έχει την ικανότητα να το φροντίσει, να μη γίνεται απομάκρυνση από την οικογένεια.

Ακόμα και στις περιπτώσεις που είναι μονογονεϊκές οικογένειες με σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, εφόσον απευθυνθούν στις υπηρεσίες μας, θα μπορέσουν να έχουν στήριξη σε πολύ βασικές τους ανάγκες, όπως τα τρόφιμα, ο ρουχισμός, η ιατρική περίθαλψη και όλα όσα χρειάζονται για να ζήσουν με αξιοπρέπεια.

Τι μπορούμε να κάνουμε…

«Εμείς και Εσείς να γίνουμε Μαζί, μια μεγάλη ομάδα, που μπορεί να βοηθήσει στα δύσκολα».

Μέσα στην δική μας οικογένεια, μέσα στο δικό μας σπιτικό, αν υπάρχουν κάποια ρούχα, κάποια παιχνίδια, που δεν μας είναι πια απαραίτητα μπορούμε να τα δωρίσουμε με αγάπη.

Υπάρχουν παιδιά κάθε ηλικίας που τα χρειάζονται.

Χρειάζονται να ντυθούν, να παιξουν.

Χρειάζονται αγάπη.

Μπορούμε να βοηθήσουμε μαζί.

Στα Διαγνωστικά Εργαστήρια Meganalysis Γαλατσίου και Κυψέλης μπορείτε να φέρετε ότι νομίζετε ότι δεν σας χρειάζεται από ρούχα και παιχνίδια για να τα δωρίσουμε μαζί στην Κιβωτό του Κόσμου.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να καλέσετε στα τηλέφωνα 210-2222813 και 210-8816035.